ظرفيت هايي که آقاي ميرحسين موسوي براي حضور خود در انتخابات دهم رياست جمهوري در نظر داشته است چندان واقعيت ندارد و احساس خطري که منجر به توجيه شرکت ايشان در اين انتخابات شده است،خلاف واقع است.اگر حتي بخش اندکي از ظرفيت هاي مورد نظر مهندس موسوي واقعيت داشت،ايشان مجبور نمي شد اولين مذاکرات انتخاباتي خود را با تندرو هاي جريان اصلاحات برگزار کند،آن هم با شرط هاي شديد و غليظي که آن گروه مطرح کردند که لابد براي آقاي موسوي ارزان و آسان نخواهد بود.اين تازه اول راه است.فشارها و چالش هايي در پيش است که شايد در محاسبات وي مطرح نبوده است. به اين خاطر بسياري از صاحبنظران بر آنند که مهندس موسوي حتي در مرحله ارائه شعار و برنامه هاي کلي انتخاباتي نمي تواند با گروه هاي ياد شده تفاهم کند.مگر آنکه نهايتاً وي با تسليم و پذيرش ،ويترين و تابلو معروف خود را به ثمن بخس به افراطيون سازمان مجاهدين انقلاب و مشارکت تقديم کند که در اين صورت موضوع احساس تکليف و توجيه حضور بر اي نامزدي انتخابات طبعاً با ابهام جدي روبرو مي شود.